Het is een tijd geleden dat ik wat geschreven heb, maar het komt niet allemaal tegelijk. En als ik een lekker wil schrijven, komt het allemaal net wat mooier op 'papier'.
Ik ben inmiddels weer baas over mijn eigen agenda. Ik ben gestopt met mijn baan waar ik helemaal niet meer tevreden over was. Ik werkte in sfeer waar ik niet mezelf kon zijn en werd geleefd.
Nu inmiddels een tijdje oproepbaar en werk dus onregelmatig, in de zorg, op een plek waar ik me helemaal weer thuis voel, met mensen! Mijn eigenwaarde is weer opgewaardeerd en voel me weer tevreden. Helemaal als ik na een dienst weer naar huis rijd. Heerlijk!
Dat werkt ook weer door daar mijn houding naar manlief en Sebastiaan natuurlijk. Het ritme is thuis anders, maar het werkt. Zoonlief heeft er ook geen problemen mee, alleen is het niet altijd uitslapen voor de ander als ik vroeg opsta en Sebas mij hoort...
Sebastiaan is inmiddels een hele wijze peuter aan het worden. Kletst de hele dag door en als we de oprit oprijden dan 'zijn weer tuis' volgens meneer. In het midden van het dorp staat een grote Bim bam(is kerktoren) en achter in de auto gaat het wieuwwwwwwwwwwww...
eenmaal thuis dan vraagt meneer of we tee willen of foffie. rent een paar keer heen en weer tussen de keuken en de kamer. Echt prachtig om te zien. Net als het aandachtig kijken naar kleine filmpjes, lachen om homevideos is ook erg lachwekkend.
Alles gaat nu in zo'n razend tempo en we kijken er vaak heel tevreden na met een big smile. Wat een onvoorstelbaar lief jongetje het is, maar ook al zo goed weet wat hij wel en niet wil, hoe hij het wil en met wie.
Kortom, hier zit een heel tevreden stel ouders!!
Liefs San
en eeh heel fijne Valentijn morgen!
reacties (0)